Ερπητική Λοίμωξη Γεννητικών Οργάνων

Ο έρπης των γεννητικών οργάνων είναι μια σεξουαλικώς μεταδιδόμενη πάθηση που οφείλεται στον ιό του απλού έρπητα HSV1 και HSV2.Τα παλαιότερα χρόνια ο HSV2 ήταν υπεύθυνος για το σύνολο το ερπητικών λοιμώξεων της γεννητικής περιοχής, τα τελευταία όμως χρόνια αυτό έχει αλλάξει εντοπίζοντας σε πληθώρα περιστατικών με λοίμωξη γεννητικών οργάνων τον HSV τύπου 1.
Παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση του ιού είναι
– ο μεγάλος αριθμός συντρόφων
-η ύπαρξη και άλλων σεξ. μεταδιδόμενων νοσημάτων
-Η έναρξη της σεξουαλικής ζωής σε μικρή ηλικία
Η μετάδοση του ιού γίνεται κατά την διάρκεια της επαφής από το μολυσμένο δέρμα και από τις γεννητικές εκκρίσεις, όπου ο ιός εισέρχεται και πολλαπλασιάζεται στο σημείο εισόδου δημιουργώντας στο σημείο αυτό την κλασική κλινική εικόνα του έρπητα, με φυσαλίδες σε ερυθρή βάση .Ο ιός έχει την δυνατότητα να μεταδοθεί και χωρίς την παρουσία κλινικών βλαβών της λοίμωξης και αυτό οφείλεται στην ασυμπτωματική απόπτωση του ιού. Μετά την πρωτολοίμωξη και την εμφάνιση των κλινικών εκδηλώσεων ο ιός μεταφέρετε μέσω των αισθητικών περιφερικών νεύρων στο νωτιαίο μυελό όπου και παραμένει σε μια λανθάνουσα κατάσταση. Ανα διαστήματα όμως ο ιός μπορεί να επαναδραστηριοποιείται ,να πολλαπλασιάζεται και να μεταφέρετε μέσω των περιφερικών νεύρων στο δέρμα ή στο βλεννογόνο της γεννητικής περιοχής οδηγώντας στην υποτροπή της νόσου.
H κλινική εικόνα είναι χαρακτηριστική με φυσαλίδες να εμφανίζονται πάνω σε ερυθηματώδη βάση, μπορεί όμως και να διαφέρει από ασθενή σε ασθενή καθιστώντας πολλές φορές δύσκολη τη διάγνωση. Η πρωτολοίμωξη συνήθως έχει βαρύτερη εικόνα και είναι πιο εκτεταμένη σε σχέση αυτής των υποτροπών και συνοδεύεται συνήθως πέραν των δερματικών εκδηλώσεων και συστηματικών όπως κεφαλαλγία, δυσουρία, βουβωνική λεμφαδενοπάθεια αλλά και πυρετική κίνηση. Το επεισόδιο της πρωτολοίμωξης έχει μεγαλύτερη διάρκεια σε σχέση αυτής των υποτροπών όπου οι φυσαλίδες ρήγνυνται σχηματίζοντας διαβρώσεις έλκη όπου και επουλώνονται χωρίς την δημιουργία ουλών.
Τα επεισόδια των υποτροπών μπορεί να είναι συχνά ή όχι ανάλογα με την ανοσοεπάρκεια του καθενός. Έχουν ηπιότερα συμπτώματα ,λιγότερες βλάβες και η διάρκεια του επεισοδίου είναι μικρότερη σε σχέση με της πρωτολοίμωξης.
Η επιβεβαίωση της διάγνωσης σε δύσκολες κλινικά περιπτώσεις γίνεται με διάφορες μεθόδους. Η καλλιέργεια είναι μια εξέταση με υψηλή ειδικότητα αλλά χαμηλή ευαισθησία και χρονοβόρα .Ο Αμεσος ανοσοφθορισμός είναι ταχύτερος από τη καλλιέργεια με μεγάλη ειδικότητα αλλά επίσης με χαμηλή ευαισθησία .Τέλος η ανίχνευση αντισωμάτων έναντι της γλυκοπρωτείνης G στον ορό του ασθενούς είναι μια εξέταση με μεγάλη ειδικότητα και ευαισθησία.
Θεραπευτικά η αντιική αγωγή πρέπει να δίνεται μέχρι και 5 μέρες εμφάνισης των βλαβών της πρωτολοίμωξης. Η αγωγή αυτή έχει ως εξής:
-Ασυκλοβίρη 200mg x 5 για 5 μέρες ή 400mg x 3 για 5 μέρες
-Βαλασυκλοβίρη 500mg x 2 για 5 μέρες
-Φαμσυκλοβίρη 250mg x3 για 5 μέρες
Στα επεισόδια υποτροπών καλό είναι να δίνετε η θεραπεία κατά την 1η μέρα εμφάνισης της βλάβης και η θεραπεία είναι:
-Ασυκλοβίρη 800mg x 3 για 2 μέρες
-Βαλασυκλοβίρη 500mg x 2 για 3 μέρες
-Φαμσυκλοβίρη 1000mg x2 για 1 μέρα
Υπάρχουν ασθενείς που παρουσιάζουν υποτροπές πολύ συχνά >6 επεισόδεια τον χρόνο. Αυτοί οι ασθενείς θα πρέπει να μπαίνουν σε κατασταλτική αγωγή για να μειώσουν τα επεισόδια για τουλάχιστον 1 έτος
-Ασυκλοβίρη 400mg x 2 ημερησίως
-Βαλασυκλοβίρη 500mg x 1 ημερησίως
-Φαμσυκλοβίρη 250mg x 2 ημερησίως