Ακμή

Πολύ συχνή νόσος που αφορά την προ εφηβική, εφηβική αλλά και πολύ συχνά την ενήλικη ζωή πολλών, ανάλογης βαρύτητας. Πρόκειται για μια χρόνια φλεγμονώδη πάθηση των τριχοσημγματογόνων αδένων η οποία χαρακτηρίζεται από φαγέσωρες, βλατίδες, φλύκταινες, οζίδια και ουλές. Οι βλάβες αυτές προκαλούνται από την απόφραξη των θυλάκων από ένα κεράτινο βύσμα το οποίο προκαλείτε από τον υπέρμετρο πολλαπλασιασμό και την ανώμαλη διαφοροποίηση των κερατινοκυττάρων.

Όλα τα παραπάνω είναι το αποτέλεσμα της επίδρασης των φυλετικών ορμονών στους αδένες με αποτέλεσμα την εμφάνιση φλεγμονής στο πρόσωπο ,λαιμό και ράχη.

Πολλές θεραπευτικές προσεγγίσεις έχουν προταθεί αναλόγως της βαρύτητας της νόσου αλλά και της ψυχολογικής επιβάρυνσης του ασθενούς.

Η θεραπεία κατά της ακμής μπορεί να είναι τοπική ή συστηματική.

Τοπικά ρετινοειδή: Αποτελεσματική δράση των παραγόντων αυτών στην προαγωγή της φυσιολογικής απολέπισης του θυλακικού επιθηλίου με ισχυρές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.παράγοντες της κατηγορίας αυτής είναι η τρετινοίνη,η ανταπαλένη,η ταζαροτένη.

Τοπικά αντιβιοτικά: κλινδαμυκίνη, ερυθρομυκίνη με καλή ανεκτικότητα σε ηπια προς μέτρια μορφή φλεγμονώδης ακμής.

Συστηματικά αντιβιοτικά: Με κύριους εκπροσώπους της κατηγορίας αυτής τη δοξυκυκλίνη και η μινοκυκλίνη. Οι παράγοντες αυτοί ενδύκνειται για τη μέτρια εώς σοβαρή μορφή ακμής με χορήγηση που μπορεί να φτάνει μέχρι και περίοδο 8 βδομάδων για να μπορέσει να κριθεί η αποτελεσματικότητα της θεραπείας

Συστηματικά ρετινοειδή: Ενδείκνυται για βαριά κυστική ακμή αλλά και για πιο ήπιες μορφές. Αποτελεί την πιο αξιόπιστη θεραπευτική προσέγγιση και χορηγείται σε δόσεις 0.5-1mg/kg διαιρεμένη σε 2 δόσεις. Οι ασθενείς κατά την διάρκεια της θεραπείας δεν θα πρέπει να ξεπερνάνε συνολικά τα 120-150mg/kg,ενώ προσοχή θα πρέπει να δίδεται όταν χορηγείται τους καλοκαιρινούς μήνες λόγω της φωτοτοξικότητας που ενδεχομένως να προκαλέσει.